| |
 |
|
Florijnwinterloop
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
13 Januari 2012 | 20:53:30
|
|
Zo'n 11 jaar heb ik in Woudenberg gewerkt, twee jaar daarvan heb ik er zelfs praktisch gewoond. Maar de Florijnwinterloop had ik nog nooit gelopen. Simpel eigenlijk omdat ik destijds nooit aan wedstrijden meedeed. Hoog tijd om dus om daar eens verandering in te brengen.
Sinds half december staat alles wat ik doe in het teken van "the Road to Rotterdam". Dus ook de Florijnwinterloop moest binnen dit plaatje vallen. In Rotterdam wil ik straks 3:30 uur lopen, ofwel 5:00 min/km. Doel voor vandaag was om strak 5:00 min/km te lopen en te kijken hoe ik me dan na 25 kilometer voel.
De Start
Ik start samen met John H. die een langzamer doel heeft. Langzaam lopen we in op John de Boer en Silly Girl Christel. Even kletsen en ik loop door, er voorbij. Iets verderop zie ik Ruud lopen. Ik sluit me bij hem aan. Langzaam halen we wat lopers in en ik meet de eerste kilometer in 4:54 min. Al snel komen we Petra tegen. Gedrieën lopen we door. Op een smaller stuk haal ik wat mensen in, Ruud en Petra blijven erachter.
Mijn hartslag is laag en ik raak aan de praat met iemand. We lopen beiden sneller dan geplant, maar voelen ons er goed bij. Als we door andere lopers gescheiden wordn zoeken we elkaar op. In hardloopwedstrijden zijn nieuwe beste vrienden snel gevonden.
Al snel lopen we in een stuk gebied dat ik eigenlijk niet ken. Maar voor mijn nieuwe beste vriend (uit Amersfoort) is dit trainingsgebied. Het landschap varieert tussen weilanden en bos en mijn nieuwe beste vriend vertelt ronduit over wat we zien en waar je mooi kan lopen. Ik heb een soort privé-gids die al het praten doet en ik kan lekker meehobbelen. Wel een gids die stiekem steeds sneller gaat. Heeft hij dat zelf ook door?
De ommekeer
Na zo'n 12 km begint mijn nieuwe beste vriend (a.k.a. gids) wat stiller te worden. Dat geeft niet want vanaf nu ken ik de omgeving wel. We duiken hier de Treekerweg op. Een smalle autoweg door het bos, maar wel volop tegen de wind in (en dat drie km lang). Vlak voor het einde van de Treekerweg halen we een groepje in. Deze besluiten in onze kielzog mee te gaan. Ik loop volop tegen de wind in, aan kop van een groepje van zes; iets gaat hier fout.
We keren de Doornseweg op richting Amersfoort, nog steeds met tegenwind. Mijn nieuwe beste (en inmiddels stille) vriend/gids vertelt hijgend dat hij bij de Zevenheuvelenloop (PR) even snel liep als nu. Iemand van het aangehaakte groepje loopt als een hijgend paard achter me.
En in één keer valt het hele groepje uit elkaar. Weg beste vriend/gids (easy come, is easy go), weg hijgend paard, weg drie andere volgers.
Ik loop alleen nog met Wil, een clublid van Hellas. Wil loopt horlogeloos en vraagt af en toe naar de kilometertijden. Daardoor valt het me op dat we best snel lopen. Ik zie kilometertijden van 4:34 min en 4:30 min voorbij komen. Eigenlijk nu pas komt het besef dat deze wedstrijd als test voor Rotterdam helemaal mislukt is. Tja, wat dan? Gaan voor een mooie tijd dan maar.
Laatste loodjes
Na 18 km gaf Wil aan het tempo niet meer aan te kunnen, alleen ging ik verder. In de verte zag ik iemand in een net iets langzamer tempo lopen. Hij werd mijn doel en langzaam liep ik naar hem toe. Het duurde tot de 20 km voordat ik bij hem was. Ik begon moe te worden dus ging op zijn tempo lopen. Tot de 21 km liep ik naast hem, daarna ging hij achter mij lopen.
Rond de 23 km kakte ik helemaal in; ik moest inleveren op mijn tempo. Van gevolgde werd ik nu weer de volger, maar degene die ik volgde kon makkelijk bij me weglopen. Twee zware km volgden.
In 1:57:13 uur (netto) ging ik uiteindelijk over de finish, daar waar 2:05 uur de doelstelling was. Over de tijd an sich ben ik best tevreden, maar als testloop voor de Rotterdam Marathon koop ik daar weinig voor. Lekker/leuk gelopen dus maar als test mislukt. |
|
|
|
PeR ongeluk in Linschoten
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
18 December 2011 | 22:35:02
|
|
Na de Brabant Marathon, op 31 oktober, heb ik bewust enkele weken wat rust genomen. Vervolgens heb ik het door een aanhoudende flinke verkoudheid noodgedwongen nog een tijdje rustig aan moeten doen. Conditioneel had ik daarom geen idee hoe ik ervoor stond.
De halve van Linschoten zou een testloop worden. Allereerst een soort nulmeting van mijn conditie richting twee PR's (sub 1:30 city-pier-city, sub 3:30 Rotterdam). Ten tweede wilde ik kijken of ik in staat was om op vooraf vastgestelde kilometertijden te lopen.
Om beide doelen te testen had ik, gebaseerd op mijn PR (1:36:36 uur), de volgende kilometertijden vastgesteld:
- Km 01 t/m 05: 4:40 min/km
- Km 05 t/m 10: 4:37 min/km
- Km 11 t/m 15: 4:32 min/km
- Km 16 t/m 21: 4:24 min/km
De start
Vanwege de temperatuur was ik zo lang mogelijk in de sporthal gebleven. Door het gebrek aan een wedstrijdvak betekende dit dat ik geen ideale startpositie hard. Veel mensen voor in het startvak die daar op basis van hun looptempo weinig te zoeken hebben. Maar eerlijk is eerlijk, zij waren er het eerst.
Na de start werd het voor mij dus sla-ommen naar een goede plek. De eerste kilometer ging veel te snel in 4:20 min. maar dat was een bewussie om uit de drukte te komen. Vanaf nu ging ik op zoek naar het juiste tempo.
Kilometer twee ging in 4:29 min, en kilometer drie in 4:35 min. Hier kwam ik op een wat smaller stuk achter twee andere lopers. Beide groter dan ik, wat met de flinke wind wel prettig was. Ze liepen een voor mij heerlijk tempo, al was 4:38 min./km. volgens schema net iets te snel. Maar ook na vijf kilometer liep ik keurig de geplande kilometers.
De eerste versnelling
Natuurlijk was er weer een groepje verzameld. Na acht kilometer kwamen hier wat verschuivingen in. Ik kwam in de positie dat ik steeds bijna de berm in werd gewuwd en regelmatig een elleboogstoot kreeg.
Na negen kilometer besloot ik de geplande versnelling naar 4:32 min./km. een kilometer te vroeg in te zetten; weg uit dit gedrang.
Toevallig kwam 200 meter later de knik in het parcours, waardoor de wind nu schuin in de rug was. Kilometer 10 ging in 4:29min., kilometer 11 door de drankpost in 4:34 min. Kilometers 12 en 13 in respectievelijk in 4:27 min., 4:27 min.
De tweede versnelling
Kilometer 14 ging in 4:19 min. WTF? Dit zette me aan het denken. Ik liep een stuk voor op schema en voelde me goed. Een PR werd heel opeens reëel. Ik luisterde naar mijn benen, ik luisterde naar mijn hele lichaam. Beide vertelden me dat ik dit tempo vol kon houden.
Als bewijs gaven mijn benen, gaf mijn hele lichaam me een 15e kilometer in exact 4:19 min. Nu wist ik zeker dat ik een PR ging lopen, ik ging er voor.
Tegenwind
Vanaf kilometer negen had ik alleen nog maar mensen ingehaald, maar nu vloog ik ze voorbij. Kilometer 16 en 17 gingen zelfs in 4:11 min. en 4:17 min.
De route draaide en we kregen de wind weer schuin van voren. Het werd nu echt vechten'het ging pijn doen. Ik haalde nog steeds mensen in, nu met overmacht. Enkele lopers probeerden in mijn kielzog, in de luwte, aan te haken. Maar binnen 20 meter haakten ze dan al weer af. Kilometer 18 ging in 4:09 min., op km. 19 moest ik iets inleveren met 4:13 min.
 
Nu boog de route naar links, op de dijk recht tegen de wind in; het pad waar iedereen voor had gewaarschuuwd. Maar een kilometer tegenwind kan een PR tussen je oren niet wegwaaien.
Het laatste zaaie stuk door het industrieterrein werd genomen. De "Je kan, het Kees" van de onbekende werkte als stimulans. Alles in mijn lichaam riep inmiddels om te stoppen maar ik liep door.
De finish
In 1:33:30 uur netto (1:33:57 Bruto) ging ik over de finish. Ruim drie minuten van mijn PR af.
En wat mijn tests betreft: de conditie op weg naar de subs is prima. het op schema lopen is niet gelukt. Maar ik heb er op gevoel bewust van afgeweken en ben het schema niet uit het oog verloren.
Bovendien waren de omstandigheden te goed om een PR te negeren. Iedereen liep boven verwachting. |
|
|
|
Brabant Marathon: droomtijd gelopen
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
31 Oktober 2011 | 23:22:12
|
|
Marathon Brabant
Mijn marathonbelevenissen van dit jaar leverde geen succesverhalen op; zowel in de Utrecht Marathon als de Zeelandmarathon sneuvelde ik in de hitte. Brabant moest me het lang verwachte (of was het lang gehoopte) succes opleveren.
De voorbereiding
Alles ging anders deze keer, nog nooit heb ik me zo goed voorbereid. Garminresultaten van voorgaande marathons werden kilometer voor kilometer ge-analyseerd, vooral op hartslag. De laatste week werd er sober geleefd, op tijd naar bed gegaan en zelfs een borrel afgezegd.
Er werd zelfs over de marathon gedroomd. Toen ik vier dagen voor de marathon 's nachts wakker werd en de tijd 3:39 uur zag, was mijn enige gedachte: "wauw, dat zou een fantastische tijd zijn."
Maar vooral werd er voor het eerst echt een plan gemaakt:
- Doel 3:45 uur
- Lopen op 5:20 min./km
- Eerst 10 km zonodig langzamer als hartslag boven 148 bpm gaat
- Tot halve marathon hartslag maximaal 160 bpm
De start
John -die voor een sub 4 uur ging- en ik wenste elkaar succes, en we gingen op weg. De eerste kilometer ging traditiegetrouw te snel, maar we waren al in de eerste kilometer aan het afremmen. De tweede km ging in 5:09 min., de derde in 5:20 min.
Tot mijn verbazing liep John nog bij me; volgens zijn Garmin was het tempo lager dan volgens de mijne. Sterker nog, John ging versnellen. Ik zei: "Doei," en liet John op mij uitlopen. John en een andere loper begonnen de kop te vormen van een groepje met een loper of acht. Toen mijn vierde kilometer in 5:27 min. was gegaan, besloot ik iets te versnellen en achter in het groepje aan te sluiten.
Met kilometers van 5:23 - 5:27 min. liep het groepje eigenlijk iets langzamer dan mijn plan, maar ik liep keurig op een hartslag van gemiddeld 146 bpm. Bovendien kon ik me goed verschuilen tegen de wind die we af en toe tegen hadden.
Een volle blaas gooide roet in het eten. Ik snelde een stukje voor de groep uit, deed een plas, maar daarna bleef alles niet meer zoals het was. Ik moest weer inlopen op het groepje en sloot vlak voor de 10 kilometer weer aan. Net op het punt dat er drie gingen versnellen en twee juist vertragen. Het 10 km punt passeeerden we in 53:47 min., waar mijn schema 53:20 min. aangaf. Ik vond het helemaal goed.
De met mij erbij negenmans groep was opeens gedevalueerd naar een driemans groepje met nog een loper een paar meter achter ons. De derde loper, een Zeeuw waarvan ik nu weet dat hij Hanno de Hoon heet, begon het tempo te bepalen. Dat was sneller dan John daarvoor had gedaan.
Iedere kilometer ging het tempo iets sneller zodat we bij de 19 kilometer zelfs onder de 5:10 min/km doken. Op het 21 km punten liepen we inmiddels 25 sec. onder mijn schema. Hartslag was tot hier precies volgens plan gebleven en ik voelde me ook nog erg fris.
Ongeveer halverwege: John, Hanno en ik + ??? (foto: Hans)
Het tempo bleef gestaag hoog, steeds meer lopers haalden we in. Het hoge tempo begon zijn tol te eisen, maar niet bij mij. De vierde man zijn we ergens na de halve marathon kwijt geraakt en rond de 26 km. moest John lossen.
Met Hanno ging daarna het tempo nog iets verder omhoog. Voor de 30 km. hadden we de drie lopers die rond de 10 km. waren gaan versnellen al weer opgeveegd. De 30e km. was de eerste onder de vijf minuten (weet ik nu). Dit werd ook Hanno te gortig, hij haakte af. Vanaf hier liep ik alleen.
Man met de hamer
Kilometer 31 ging in 4:47 min., kilometer 32 in 4:54 min., maar ook dat weet ik pas achteraf. Uit welke hoek hij kwam weet ik niet, maar opeens was hij er: de man met de hamer. Oh mijn god, wat wilde ik graag wandelen. Maar dat mocht niet van mezelf. Ik moest eigenlijk ook weer plassen, maar legde mezelf een plas-stop-verbod op totdat ik me weer beter zou voelen.
De inzinking duurde tot kilometer 35. Voor mijn gevoel had ik deze kilometers aardig op tempo ingeboet, hoewel ik lopers bleef inhalen. Op een of andere manier keek ik nooit op het juiste moment op mijn Garmin om mijn kilometertijd te zien. Dus ik had ook geen idee.
Niet op schema
Bij het 35 kilometerpunt stond weer een klok. Ik ging rekenen en kwam tot de conclusie dat ik veel tijd was verloren, ik zat boven het 3:45 uur schema. Ik probeerde meteen weer iets te versnellen.
Al lopend was ik verder aan het rekenen om er steeds meer achter te komen dat voorgaande conclusie niet kon kloppen. Het kon niet zo zijn dat ik achter op schema liep.
Vanaf 38 km. werd het opnieuw zwaar. Ik wilde stoppen, ik wilde wandelen, ik wilde plassen, ik was aan het rekenen en ondertussen bleef ik maar doorlopen. Ik haalde andere lopers met zo'n overmacht in, ik kon het zelf niet geloven. Langzaam begon het tot me door te dringen dat ik een toptijd ging lopen.
Na ca. 40 km., zo zwaar maar het besef is er. (foto: Hans)
De finish
Bij de 40 kilometer besef ik dat ik echt een ongelovelijke tijd ga lopen. "Al ga ik vanaf hier wandelen, dan nog blijf ik onder de 3:45 uur,: bedenk ik me. Maar dat is op dit moment een hele aanlokkelijke en dus gevaarlijke gedachte.
Zelfs 500 meter voor de finish voel ik nog steeds de behoefte om te gaan wandelen. Maar dan besef ik me iets. Ik kan 3:39 uur lopen, de tijd waarvan ik vier nachten geleden dacht: "Wauw, dat zou een fantastische tijd zijn." Mijn letterlijke gedachte was: "Ik kan mijn wekker lopen."
Dat gaf voldoende motivatie om door te gaan: ik wilde mijn wekker lopen.
Steeds meer mensen begonnen me aan te moedigen, riepen me bij naam (handig zo'n shirt), alles deed pijn, maar ik ging door.
Na de finish
Ik was zo moe, ieder spiertje in mijn benen deed pijn, ik was misselijk maar ook zo vreselijk blij; een gevoel dat moeilijk te beschrijven Is.
Officiele eindtijd: 3:39:03 uur (netto), 3:39:14 uur (bruto). Ja, ik heb een droomtijd gelopen. John zou 20 minuten later binnen komen en zijn gewenste sub 4 uur lopen. Iedereen blij.
|
|
|
|
Zeeuwse Kustmarathon
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
04 Oktober 2011 | 23:38:15
|
Zeeuws appeltje te schillen
Vorig jaar had ik de Zeeland Marathon zwaar onderschat, met 4:22 uur liep ik een belabberde tijd. Ik had daarom nog een appeltje te schillen met deze marathon.
Maar anderzijds was deze marathon slechts een voorbereiding op de Brabant Marathon over vier weken waar ik wil knallen.
Hinken op twee gedachtes dus, altijd gevaarlijk. Ik besloot op een tempo van 5:40 min/km te vertrekken, met een verwachtte verval na de 30 km zou ik dan ergens op een eindtijd van 4:10 uur uitkomen. Prima.
Alleen van start
Mijn vaste reisgenoot John ging in een ander strtvak van start op het tempo van 6:00 min/km. In mijn buurt kon ik geen bekende ontdekken en zo startte ik klokslag 12 seconden over 12.00 uur alleen. Op zich helemaal prima, want dat betekent weinig praten en zodoende zuinig met je energie omgaan.
Ik vertrok natuurlijk weer te snel maar wist iedere kilometer toch weer iets te vertragen richting het juiste tempo. Aaan het einde van de duinen/het bos had ik het goede tempo bereikt. Op dit punt na ca. 4,5 kilometer mochten we ook voor het eerst het strand op voor een slordige 1,2 kilometer. Even een piekje in de hartslag. Maar die ging daarna wel weer naar beneden.
Hierna komt het grote stuk genieten: over de Neeltje Jans, Langs een haventje, door de duinen. Helemaal vlak of relatief vlak en tijd om om je heen te kijken; optimaal genieten.
Toch viel me al op dat mijn hartslag in relatie tot het tempo zo'n 10 bpm te hoog was. De temperatuur vroeg kennelijk 10 hartslagen per minuut extra energie.
De zandhel
Na 19 kilometer mochten we voor het lange stuk over het strand. Het mulle zand bij de strandopgang deed mijn hartslag naar 176 bpm opjagen. Okay bij een 10 km loop maar nu veel te hoog.
Op het strand bleef mijn hartslag rond de 168 bpm. Het was inmiddels tegen de 25°C, en geen zuchtje wind. Waar het strand me verleden jaar relatief makkelijk afging wrat het nu energie.
Het 21,1 km punt 1:57:53 uur, maar hierna ging het mis. Om mijn hartslag iets naar beneden te krijgen besloot ik rond de 25 km even een 400 meter te wandelen. Dit hielp voor de tijd van het wandelen, maar daarna ging het ven hard weer omhoog.
Er is, in verband met de warmte, één extra drankpost op het strand. Maar meer dan een half bekertje water krijg je niet, en om dat te krijgen moet je een stukje door het mulle zand.
Bij de 26 km mochten we eindelijk het strand af, wetende dat nu de zware duinen kwamen. De tol was echter al betaald. Zie de foto's hierboven op ca. 15 km (voor het strand) en ca. 27 km (na het strand).
Bij 28 km voel ik voor het eerst bijna kramp in mijn kuit schieten. Vanaf nu wordt het wandelen, stukje dribbelen, stukje wandelen. Bij de drankposten neem ik uitgebreid de tijd om aan te vullen. maar dat is als mosterd na de maaltijd.
Luctor et Finish
De duinen nog een keer strand, langzaam wordt ik door vele bekende ingehaald. Ik bewaar het laatste stukje energie om toch nog enigzins normaal door de winke- c.q.-finishstraat te kunnen. Want de finish is uniek, en daar moet je van genieten. In 4:45:02 uur (netto) finish ik in (by far) mijn aller slechtste tijd.
Terugkijkend
Ja, ik heb het fout gedaan. dat wist ik toen ik rond de 28 km door Martine werd ingehaald. Zij was veel zuiniger met haar energie om gegaan en haalde me na een kort gesprekje met overmacht in.
De andere kant is echter:
- 2227 schreven zich in voor de marathon
- 1141 deelnemers hebben de finish op tijd gehaald
- Ik eindigde op de 629e plaats overall
Laat niet iedereen gestart zijn dan nog is 40% uitgestapt, en ondanks mijn beroerde tijd zijn er nog velen na mij gefished.
Tevreden ben ik niet, maar ik kan er absoluut mee leven.
|
|
|
|
Sterven met de meet in zicht
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
27 September 2011 | 20:48:44
|
|
De keuze vooraf
Een hardloopwedstrijd en warm weer, dat is voor mij geen gelukkige combinatie. Toch moest ik de afgelopen 6 wedstrijden bij meer dan 20°C gelopen. En vandaag zou daar nummer 7 bijkomen.
In het startvak onder de bomen leek de warmte nog mee te vallen en ik besloot om een PR-poging te wagen op 42:00 rond (4:12 m/km). Ik zou wel zien waar het schip strandde.
De start
Het startschot viel en 21 seconden later begon voor mij de PR-poging. De eerste km begon ik natuurlijk te hard, maar corrigeerde mezelf halverwege. Het was nu al duidelijk dat het toch echt warm was. En dit was nog het open terrein. Km 1 piepte Garmin na 4:04 min, km 2 weer 3:57 min later.
Ik ging iets vertragen waardoor km 3 in 4:03 min ging. Ik had het zwaar, vooral warm, ademhaling was net iets te zwaar, hartslag met 178 bpm (185 bpm is max.) hoog maar kan. Ik besloot weer iets te vertragen. Daarmee zou ik ruim op schema blijven en iets kunnen herstellen. Kanttekening was wel dat mijn Garmin hier al 200 meter eerder piepte dan waar het parcourspaaltje de 3 km aangaf.
De ommekeer
Het vertragen lukte (4:07 min en 4:09 min) maar het herstellen niet. Maar bij de 5 km was de verzorgingspost, misschien dat hier het wondermiddel was. Twee bekers water over het hoofd en een spons in het nek, waren niet het wondermiddel. Het zakte allemaal in als een plumpudding. In 4:30 min ging km 6 en met 4:18 min herstelde ik weer iets in km 7.
Ik ging rekenen vanaf mijn PR (43:08), dit was nog steeds reëel. Km 8 ging in 4:33 min, km 9 in 4:26 min. Ik rekende uit dat ik iets 3:30 min moest lopen om een PR te halen, kansloos. Met alles wat ik in me had liep ik nog een 4:26 min over de laatste km.
Netto 43:52 min. werd mijn officiële uitslag, 44 seconden boven mijn PR. Wie bovenstaande tijden bij elkaar optelt komt overigens niet aan mijn netto eindtijd. Dat klopt, volgens Garmin deed ik 300 meter (goed voor 1:27 min) langer over het parcours.
Sterven met de meet in zicht
Ontevreden? Nee! Ik ben ervoor gegaan en meer zat er niet in. Het waren te barre omstandigheden. Een km voor de finish riep ik nog naar mijn familie: Oooh, ik ga dood." Zo'n 100 meter voor de finish moest ik iemand ontwijken die over zijn nek ging. Iedereen die ik achteraf sprak had ook een slechte tijd gelopen.
Toen ik al even over de finish was, was mijn oudste dochter er getuigen van hoe vlak achter elkaar twee mannen werden gereanimeerd. Eén op 50 meter, de ander op 75 meter voor de finish. Eén van beide, een 38 jarige Amersfoorter, heeft het helaas niet overleefd. Een man die goed voorbereid van start ging.
Omdat dit zo vlak voor de finish was, zijn hier veel mensen getuige van geweest. Voor hun een hele nare ervaring. Maar natuurlijk vooral heel vreselijk voor een familie die veel te jong een familielid verliezen. |
|
|
|
Een dijk van een Dijkenloop
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
04 September 2011 | 16:42:54
|
|
Eén keer eerder liep ik een 5 km wedstrijd en dat was ... juist ja ... de Dijkenloop, vorig jaar. Ik liep een teleurstellende tijd door een combi van veel te snel starten en de warmte. Vandaag mijn kans op wraak. Weersvoorspelling ... juist ja ... te warm. Doel: 20 minuten.
Samen met John vertrok ik naar Beneden Leeuwen voor een 5 km inlopen - 5 km wedstrijd - 5 km uitlopen.
Voor de grap zei ik vlak voor de start: ik zal langzaam starten, ik zal langzaam starten, ik zal langzaam starten. Het startschot ging en ik vertrok ... veel te snel. Na 500 meter ging het tempo dus al iets naar beneden. Eerste kilometer 3:50 min.
Het was drukkend warm daarom moets het tempo nog iets omlaag, 4:07 min. zei Garmin over de tweede kilometer. Ik vond het prima. Harder zat er op dit moment toch niet in. Over ongeveer 500 meter ging het parkoers de dijk op en met een fris windje kon ik daar wel een versnelling inzetten.
De dijk kwam, maar het frisse windje niet. Integendeel het was hier nog een stuk benauwder; letterlijk adembenemend. Noodgedwongen ging het tempo nog iets omlaag, kilometer drie en vier gingen in 4:17 min. en 4:13 min.
De laatste kilometer is eigenlijk één lange weg naar de finish. Een mooie weg om halverwege te versnellen. Maar dat zat er niet in. Het tempo vasthouden, dat kon ik maar meer niet. Vier, vijf lopers die dus kennelijk slimmer met hun energie waren omgegaan haalden me in op de laatste 400 meter.
Eindtijd: 20:46 bruto, 20:43 netto. Waarmee ik 22e werd van de 112 deelnemende mannen. Tweede in de categorie mannen 35+. Maar ja, maar drie deelnemde mannen in deze categorie (dat dan weer wel). Een tijd waar ik overigens helemaal tevreden mee ben. Gezien de warmte was dit het hoogst haalbare. |
|
|
|
Veluwezoomtrail
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
30 Juni 2011 | 19:51:53
|
|
Vorig jaar las ik de verslagen van de Veluwezoomtrail. Het leek me een prachtloop, maar 52 km en 800 hoogtemeters, mij niet gezien. Nooit van me leven.
John wilde dit jaar wel zijn eerste ultra lopen. “Of ik mee wilde doen,” vroeg hij meermaals. “Echt niet.” Ik kijk wel uit.” Nee, mij te ver.” “Alleen als het de Veluwezoomtrail is,” antwoordde ik heel consequent.
En zo reden we op zondagochtend 26 juni samen naar een camping in Laag-Soeren om aldaar te starten aan onze eerste ultra. Om de uitdaging nog wat groter te maken zou het vandaag 27ºC worden.
Om 9.30 uur klonk het startschot en John en ik gingen in de stroom op. De warmte was meteen voelbaar, maar een klein briesje maakte het aangenaam vertoeven. Vanaf de start was het meteen klimmen geblazen. De nog koude kuitspieren vonden dat toch wel wat zwaar. Na een kilometer of twee een behoorlijk steile klim. John en ik besloten deze wandelend te nemen, onderweg naar boven werden we ingehaald door een Gerard, Ingrid, Ritchie, Rinus en Jeffrey.
Het ene klimmetje volgde de ander op en al snel werd het warmer. Door de temperatuursverhoging begon het vele regenwater in de grond te verdampen. De luchtvochtigheid steeg en het werd tropisch benauwd. Het werd duidelijk, de warmte zou vandaag de grote vijand worden.
Flink klimmen
Na 7 km bereiken we het hoogste punt. De route liep nu een tijdje, tussen de varens door, aan de rand van het bos. Al lopend werden we getrakteerd op kilometers verre uitzichten over de heides, bossen en hier en daar een vennetje. Prachtig, hier doe je het voor. Af en toe ging het best steil naar beneden, dus het bleef opletten geblazen. Een kleine verzwikking van mijn linker enkel, liet me weer volledig op de ondergrond te concentreren.
Na het afdalen volgde vanzelfsprekend weer het klimmen. En na 18 km verlieten we het bos voor vier kilometer over de heide van het Rozendaalse Veld. De zon stond inmiddels strak aan de hemel dus energie sparen was van belang. De kleinste klimmetjes namen we wandelend en ook vlak of dalend liepen we rustig aan.
Nog twee kilometer door het bos en na 24,5 km was de verzorgingspost. Hier namen we zo'n 10 minuten de tijd om te eten en extra te drinken. We vertrokken weer, maar al vrij snel volgde een volgende pauze. Een grommende Schotse Hooglander stier, en groepje liggende Hooglander koeien vroegen even aandacht van deze stadsjongens.
Hierna volgde weer een kilometer lang klimmen. De pauze(s) hadden mij vernieuwde energie gegeven. Ik haalde extra energie uit de wetenschap dat we nu het zwaarste stuk achter ons lieten.
Na 29 km was er weer 2 km in open terrein. Zwaar maar de rest van de route werd nu wel overzichtelijker: nog een kilometer tot het tunneltje, dan een rondje van zes kilometer, dan zeven kilometer tot aan de drankpost en dan zeven kilometer tot aan de finish.
Daar waar ik met nieuwe fysieke en geestelijke energie liep, had John het moeilijk. Een paar keer moesten we toch even wandelen. Na 32,5 km gaf hij mij het signaal om verder te gaan zonder hem. John ging wandelen en ik ging versnellen. Nog geen 500 meter verder kruiste een jonge ree mijn pad.
Het rondje van zes kilometer kende drie kilometer in de volle zon. Pff… drinken, drinken, slrrrp… op… kut. Na het rondje volbracht te hebben zag ik een watertank staan in de achterbak van een verkeersregelaar. Hij was zo aardig om mijn camelbag weer te vullen. Water dat al een halve dag, in de zon, in een watertank zit taste like shit. Maar na een zakje ORS in mijn mond te hebbe gegooid proefde ik daar niets meer van.
Het einde van het Rozendaalse veld.
Nadat ik 42,2 km gelopen had, ging alles heel makkelijk. Iedere stap was een stap verder dan ik ooit gelopen had. Nu gaat niemand me meer stoppen.
Bij 45 km voor de tweede keer de verzorgingspost. Mijn camelbag weer goed gevuld, een ontbijtkoekje of twee en weer verder. De hellingtjes werden wandelend genomen, vlak of naar beneden werd er hard gelopen.
Het bordje “Nog 1 kilometer tot de finish,” laat je alles vergeten. Eitje, twee vingers in m'n neus, hand gebonden op de rug, hinkelend, whatever … ik ga finishen.
Na 6:07:42 uur zou ik finishen, als 73e van 86 mannen. In totaal 103 finishers, daar waar er zo’n 140 starters waren. Maar liefst 26 % uitvallers, de warmte had er een waar slachtveld van gemaakt
Mijn Garmin gaf uiteindelijk 51,37 km aan. Maar andere Garmins en Nike-horloges gaven weer wat anders aan. Maar hoe dan ook, mijn eerste ultra is een feit en het viel nog mee ook.
De finish
|
|
|
|
Zomeravondcup 3
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
26 Mei 2011 | 21:34:30
|
|
Zomeravondcup 3, PR-jacht 3, Te warm 3.
Twee weken geleden scherpte ik mijn PR op de 10 km aan naar 43:08 min., maar het doel was om een 42-er te lopen. Vanavond ging ik er dus weer voor. Ik koos weer voor dezelfde strategie als twee weken geleden: proberen rond de 42:12 min/km lopen. Maar ik wilde vooral op gevoel lopen.
Omdat ik wat achteraan stond vertrok ik zigzaggend tussen de langzamer lopers door. Na een 500 meter had ik een goede positie bereikt en kon het tempo af gaan stemmen op standje ideaal. "Ronde 1: 4:09 min": zei Garmin na een kilometer. "Mooi'" dacht ik.
Kilometer twee en drie gingen allebei in 4:15 min., en dat vond ik prima. Kilometer vier en vijf gingen beide in 4:19 min., en dat vond ik toch te langzaam worden. Ik besloot aan te haken bij iemand die me inhaalde en net iets harder liep. Dit leverde een 4:13 min. en een 4:12 min. op.
Mijn haas voor twee kilometer kaktte echter in en liet het kopwerk aan mij over. Ik had het inmiddels zwaar maar probeerde door te stampen. Wat verval kon ik echter niet voorkomen: 4:21 min. en 4:20 min. gaf Garmin aan voor kilometer acht en negen.
Op basis van de rondetijden had ik de hele weg lopen rekeken. Ik rekende uit dat als de laatste kilometer in 4:12 min zou gaan, ik op ca. 42:40 min. uit zou komen. Waarschijnlijk zou ik wel verliezen op die 4:12 min, maar ik zou ruim binnen de 43 min. blijven. "Doel behaald," dacht ik.
De laatste kilometer was zwaar. Mijn haas (km 6 + 7), waarvan ik de haas was geworen (km 8 + 9), versnelde en ging me voorbij. Ik versnelde ook, en haakte aan. Een soort haasje-over zeg maar. De laatste bocht, de baan op en daar nog 200 meter op de baan.
Na 9,7 km. volg de haas.
Zo'n 150 meter voor de finish kon ik de klok zien en kon mijn ogen niet geloven! Ik keek op mijn Garmin, maar die vertelde toch hetzelfde: "Ik ging de 42-er niet halen!" Bij 43:06 min. zette ik mijn Garmin uit, 43:08 min. meette de organisatie. Een evenaring van mijn PR.
In eerste instantie baalde ik ontzettend. Hoe kon dit? Had ik mezelf verrekend? Later zaktte het balende gevoel. Ik ben tevreden over hoe ik heb gelopen: ik heb verstandig gelopen maar ben wel tot de bodem gegaan. Meer zat er vandaag niet in.
En dan de hamvraag: Wat ging er mis met het rekenen? Heel simpel. Bij de finish gaf Garmin 10,1 km. aan. De extra 100 meter ging in 24 seconden en weg is uw winst. Ik had er gewoon geen rekening mee gehouden dat mijn Garmin al de hele weg de kilometers wat eerder aangaf dan de kilometerbordjes van de organisatie. |
|
|
|
Zomeravondcup 2 met PR
Hardlopen | Wedstrijdverslagen
|
11 Mei 2011 | 20:52:09
|
|
Het was minder warm dan drie weken geleden, maar het was wel benauwder; er zat onweer in de lucht. Het doel bleef hetzelfde: PR-jacht zo dicht mogelijk tegen de 42 minuten aan.
Geleerd van de vorige keer, besloot ik wel langzamer te starten. Doel was 4:12 min/km, dat maal 10 dan kwam ik vanzelf op 42 minuten precies.
Nog wat stretchend werd ik in het startvak overvallen door het startschot zonder vooraankondiging. Een seconde of vier later ging ik over de start. Voor mijn doen ging ik rustig van start en zocht mijn positie in het lopersveld. De eerste km ging in 4:18 min. las ik (Achteraf bleek het 4:13 min. te zijn). Min de vier seconde bij de start leek ik me keurig in te houden. De tweede kilometer in ongeveer hetzelfde tempo ging tot mijn verbazing in 4:08 min.
John (geblesseerd en daarom toeschouwer) kwam een stukje naast me fietsen. Ik gaf aan dat het benauwd was. Ik besloot het tempo iets te laten zakken. Kilometer drie en vier gingen in resp. 4:21 min. en 4:15 min. De verschillen hadden te maken met de mogelijkheid tot inhalen.
Nog lachen na 4 km.
Kilometer vijf tot en met zeven werden de zwaarste. Ondanks dat wist ik het tempo redelijk vast te houden met kilometers rond de 4:21 min. Psychologisch gaat er bij mij na zeven kilometer altijd een knop om. Ik weet dat ik het uit kan lopen, vraag is of en zo ja wanneer we gaan versnellen.
Kilometer acht besloot ik nog niet te versnellen, kilometer negen ging wel al een klein tikje sneller. Ik deed het niet bewust, maar bij het negen kilometerbordje ging ik meteen versnellen. John die net weer naast me was komen fietsen vertelde, dat degene die al een paar kilometer achter me liep hierover mopperde.
Bij 7 km is het lachen me vergaan.
Er liep iemand 75 meter voor me en dat was een mooi doel. John motiveerde me nog door te zeggen dat een tijd onder de 43 min. misschien net nog mogelijk was. De loper voor me (en nog een paar lopers) pakte ik zo'n 200 meter voor de finish. Zo'n 25 meter voor me liep iemand en John zei: "die kan je ook nog hebben." Dat werd mijn volgende doel.
Zo'n 60 meter voor de finish was ik er voorbij. Op het laatste stuk (gras) was het alleen nog ik en de klok. Langzaam zag ik hem naar de 43 minuten tikken, en er overheen gaan. 43:05 min., meette ik. Officieel zou dat 43:08 worden. Een PR met 42 seconde.
Niet helemaal de tijd waarop ik hoopte, maar ik ben zeer content met de manier waarop ik gelopen heb. Goed op gevoel gelopen, net voldoende ingehouden om op het laatst te kunnen versnellen, en precies dat eruit gehaald wat er vanavond in zat.
Foto's gemaakt door John. |
|
|
|
Wedstrijdresultaten
Hardlopen | Resultaten
|
12 Februari 2009 | 13:38:18
|
Hardlopert's netto PR's:
- 42,2 km - 3:39:03 - 30-10-2011 - Marathon Brabant - Etten-Leur
- 30 km - 2:35:31 - 13-02-2011 - Groet uit Schoorl Run - Schoorl
- 25 km - 1:57:13 - 07-01-2012 - Florijnwinterloop - Woudenberg
- 21,1 km - 1:33:30 - 17-12-2011 - Linschotenloop - Linschoten
- 15 km - 1:13:49 - 15-11-2009 - Zevenheuvelenloop - Nijmegen
- 10 km - 0:43:08 - 10-05-2011 - Zomeravondcup 2 - Utrecht
- 05 km - 0:20:43 - 04-09-2011 - Dijkenloop - Beneden leeuwen
Hardlopert's wedstrijden:
- 07-01-2012 - Florijnwinterloop - Woudenberg, 25 km - 1:57:13 (netto) - 1:57:32 (bruto)
- 17-12-2011 - Linschotenloop - Linschoten, 21, km - 1:33:30 (netto) - 1:30:57 (bruto)
- 30-10-2011 - Marathon Brabant - Etten-Leur, 42,2 km - 3:39:03 (netto) - 3:39:14 (bruto)
- 22-10-2011 - VUmc gebouwenloop - Amsterdam, 10 km - 46:33 (netto) - 46:36 (bruto)
- 01-10-2011 - Marathon Zeeland - Burgh, 42,2 km - 4:45:02 (netto) - 4:45:33 (bruto)
- 25-09-2011 - Singelloop - Utrecht, 10 km - 43:52 (netto) - 44:13 (bruto)
- 04-09-2011 - Dijkenloop - Beneden Leeuwen, 5 km 20:43 (netto) - 20:46 (bruto)
- 26-06-2011 - Veluwezoomtrail - Laag Soeren, 51,4 km - 6:07:42 (bruto en netto)
- 25-05-2011 - Zomeravondcup 3 - Utrecht, 10 km - 43:08 (bruto en netto)
- 10-05-2011 - Zomeravondcup 2 - Utrecht, 10 km - 43:08 (bruto en netto)
- 25-04-2011 - Utrecht Marathon - Utrecht, 42,2 km - 4:22:18 (netto) - 4:22:32 (bruto)
- 19-04-2011 - Zomeravondcup 1 - Utrecht, 10 km - 43:54 (bruto en netto)
- 13-03-2011 - City Pier City loop - Den Haag, 21,1 Km - 1:36:36 (netto) - 1:37:30 (bruto)
- 13-02-2011 - Groet uit Schoorl Run - Schoorl, 30 km - 2:35:31 (netto) - 2:37:22 (bruto)
- 09-01-2011 - Egmond Halve Marathon, 21,1 km 1:50:08 (netto) - 1:50:44 (bruto)
- 31-12-2010 - Sylvestercross - Soest, 8 km (cross) - 43:28 (bruto en netto)
- 18-12-2010 - Linschotenloop - Linschoten, 21,1 km afgelast
- 28-11-2010 -'t is (voor) niks - Geldrop, 30 km - 2:47:18 (bruto en netto)
- 07-11-2010 - Berenloop - Terschelling, 42,2 km - 3:58:07 (netto) - 3:58:25 (bruto)
- 23-20-2010 - VUmc gebouwenloop - Amsterdam, 10 km - 47:37 (bruto en netto)
- 02-10-2010 Zeeuwse kustmarathon - Burgh, 42,2 km - 4:22:10 (netto) - 4:23:04 (bruto)
- 26-09-2010 - Singelloop - Utrecht , 10 km - 43:50 (netto) - 44:42 (bruto)
- 05-09-2010 - Dijkenloop - Beneden Leeuwen, 5 km - 22:04 (netto) - 22:06 (bruto)
- 27-08-2010 - Poldercross - Stompwijk, 2,1 km + 24 sloten - onbekend
- 06-08-2010 - Halve Marathon Dalfsen - Dalsen, 21,1 km - 1:55:55 (netto) - 1:56:23 (bruto)
- 13-06-2010 - Natuurmarathon - La Roche, 21,1 km - 2:10:19 (bruto en netto)
- 09-06-2010 - Zomeravondcup 4 - Utrecht, 10 km - 46:14 (bruto en netto)
- 26-05-2010 - Zomeravondcup 3 - Utrecht, 10 km - 46:13 (bruto en netto)
- 11-05-2010 - Zomeravondcup 2 - Utrecht, 10 km - 44:58 (bruto en netto)
- 20-04-2010 - Zomeravondcup 1 - Utrecht, 10 km - 45:53 (bruto en netto)
- 11-04-2010 - Marathon Rotterdam - Rotterdam, 42,2 km - 3:58:17 (netto) - 4:01:06 (bruto)
- 05-04-2010 - Utrecht Marathon - Utrecht, 10 km - 45:16 (netto) - 46:21 (bruto)
- 13-03-2010 - 3bergenLOOP - Driebergen, 21,1 km (werkelijk 20,1 km) - 1:44:15 (netto) - 1:44:25 (bruto)
- 21-02-2010 - Midwinter Marathon - Apeldoorn, 42,2 km - 4:20:38 (netto) - 4:21:03 (bruto)
- 10-01-2010 - Egmond Halve Marathon - Egmond, 21,1 km - afgelast
- 12-12-2009 - Santa Run - Antwerpen, 5 km - 0:28:42 (bruto en netto)
- 15-11-2009 - Zevenheuvelenloop - Nijmegen, 15 km - 1:13:49 (netto) - 1:37:15 (bruto)
- 24-10-2009 - VUmc gebouwenloop - Amsterdam, 10 km - 53:23 (bruto en netto)
- 27-09-2009 - Singelloop - Utrecht, 10 km - 0:47:01 (netto) - 49:08 (bruto)
- 19-09-2009 - Dam tot Damloop - Zaandam, 10 EM - 1:28:14 (netto)
- 28-08-2009 - Poldercross - Stompwijk, 2,2 km + 24 sloten - niet bekend
- 14-06-2009 - Amersfoort Marathon - Amersfoort, 42,2 km - 4:18:42 (netto) - 4:19:18 (bruto)
- 12-05-2009 - Zomeravondcup - Utrecht, 10 km - 0:47:22 (netto en bruto)
- 13-04-2009 - Utrecht marathon - Utrecht, 21,1 km - 1:45:37 (netto) - 1:48:30 (bruto)
- 14-03-2009 - City Pier City - Den Haag, 21,1 km - 1:55:01 (netto) - 1:58:33 (bruto)
- 08-02-2009 - Groet uit Schoorl Run - Schoorl, 10 km - 0:47:10 (netto)- 0:47:30 (bruto)
- 13-12-2008 - Startbaanrun - Soesterberg, 10 km - 0:50:23 (eigen meting)
- 16-11-2008 - Zevenheuvelenloop - Nijmegen, 15 km - 1:18:58 (netto) - 2:06:09 (bruto)
- 28-09-2008 - Singelloop - Utrecht - 10 km, 0:48:23 (netto) - 0:50:07(bruto)
- 14-10-2007 - Singelloop - Utrech - 10 km, 0:51:16`(netto) - 0:55:21(bruto)
- 12-04-2004 - Leidsche Rijn Marathon -Utrecht, 21,1 km - 1:50:51 (netto)
- 29-04-1990 - Halve marathon Utrecht - Utrecht, 21,1 km - 1:59:?? (bruto en netto)
|
|
|
|
|
|
